سوالِ استادِ كلاسِ استراتژي اين بود
“فكر مي كنيد تا هفت سال ديگر ، چه اتفاقاتي رخ خواهد داد ؟ “
و پاسخها همه از جنسِ سياست و اقتصاد و انرژي و جنگ و صلح بود .
…….
و من فقط يك پاسخِ ساده ي مبهم را درونم نجوا ميكردم و بر زبان نياوردم
كه به جنون متهم نشوم :
“هفت سال ديگر ، هفت سال پيرتر … من ، چهل ساله خواهم بود … با تمامِ
ثانيه هايي كه گلويم را خراشيده اند و از سينه ام گذشته اند … “
بهترين نظر براي نوشته قبلي
شاهین
عکس و متن در کنار هم، برای هر کس میتونه یادآور خاطره ای باشه شاد و در عین حال غمگین…شاید برای اینکه اون آغوش و بوسه گرم اکنون دیگه در اختیار فرد نباشه یا امیدی به بودنش نباشه
Comment by alisalehi — December 22, 2007 @ 12:06 am
سن بدی هم نیست. چهل سالگی!
چون برای هرکاری که چله می نشینیم، برای رسیدن به آرزوها ، برای فراموش کردن درد و عذاب از دست دادن عزیز ، برای دیدن نادیدنی ها…
و تو چهل سال…یعنی چله خود را سپری کرده ای و مطمئنا به آنچه نداشته ای خواهی رسید و این ثانیه نیستند که از تو میگذرند شاید تویی که از آنها میگذری
Comment by shahin — December 22, 2007 @ 9:24 am
هفت سال پیرتر؟؟ دید مثبتش ، هفت سال پخته تر، هفت سال سابقه مفیدتر، هفت سال پیشرفت به سوی خوشبختی و هفت سال… فکر میکنید هفت سال دیگه تو همین جایی باشید که هستید؟
Comment by تیستو سبز انگشتی — December 22, 2007 @ 9:27 am
فرازوفرود هم تصميم داره از شعر استفاده كنه :
طبع که با عقل به دلالگی ست
منتظر نقد چهل سالگی ست
تا به چهل سال که بالغ شود
نقد سفرهاش مبالغ شود
یار کنون بایدت افسون مخوان
درس چهل سالگی اکنون مخوان
Comment by faraz&forod — December 22, 2007 @ 11:29 am
من كاملا با نظر تيستو جان موافقم
به اين فكر كن كه هفت سال ديگه دختر نانازيت چه شكلي ميشه ، شايد هم يه خواهر و يا برادر ديگه داشته باشه ،
از الان كلي وقت داري براش برنامه ريزي كني
توي هفت سال مي دوني چند تا كتاب ديگه مي توني بدي براي چاپ
و خيلي ديگه كه خودت بهتر مي دوني
درسته كه مرور زمان باعث گذران عمر و پيري جسم ميشه ولي دل يه هنرمند هيچوقت پير نمي شه
نبينم با كلاه مشكي وارد جلسات بشي هـــــــــــــا
Comment by بعضي ها — December 22, 2007 @ 11:47 am
و هفت سال دیگر من حتی 40 ساله هم نشده ام، اما به اندازه ی 40 سال پیرتر شده ام
Comment by رها — December 31, 2007 @ 10:50 am